My Rollercoaster of emotions

Vandaag een druilerige dag en voordat ik ga beginnen aan het schrijven van  ‘de recap of the maand februari’ die ik eind volgende week waarschijnlijk ga posten wil ik dit volgende nog even met jullie delen.

Die marathontraining.. wow wat brengt dat een emoties met zich mee. Ik ben nu in week 11 van mijn trainingsschema en als ik terug kijk op de laatste 7 weken vind ik het toch best wel heftig!

Tuurlijk ik had verwacht dat het lopen pittig zou worden en mijn trainingen soms erg zwaar daar had ik mij mentaal op voorbereid. Waar ik normaal naast het lopen prima mijn eigen rust momenten kan pakken thuis. Lijkt het nu of alles veel harder en heftiger binnen komt. De challenges waar ik eerder altijd zoveel plezier uit haal voelen nu soms als persoonlijk falen. Terwijl dat negen van de 10 keer niet in mijn eigen handen ligt. Krijg ik toch het gevoel dat ik als persoon niet goed genoeg ben en mijn best niet heb gedaan. (wat, wanneer ik er langer over nadenk en wanneer ik het voor mijzelf op een rijtje zet,  echt onzin is want die challenges zijn leuk maar uiteindelijk loop je hard om te kunnen genieten of je nu wel of niet voor iets uitgekozen wordt en gelukkig kan ik het dan ook wel weer snel van me afzetten)

Ik merk dat ik gevoeliger ben dan anders, niet dat ik anders geen gevoel heb maar ‘negatieve dingen’ zoals een voorbeeld van nieuws of een leuk lief schattig filmpje. Kan me al een traan bezorgen en dat had ik niet verwacht.

 

running

 

Het feit dat wanneer ik loop zijn nu juist de rustmomenten in mijn hoofd, dat maakt wel dat ik de trainingen voor de marathon dus heerlijk vind! (had ik vooraf ook niet verwacht!)
Ik was niet voorbereid op deze gevoeligheid/ onzekerheid die het met zich mee zou brengen. De vraag die door je hoofd blijft spoken.. Ga ik het wel redden. Waar ik normaliter best zelfverzekerd ben van mijn kunnen, moet ik daar nu toch wel wat meer voor doen om deze rust te bewaren.
Ik merk namelijk dat ik nu soms buiten mijn trainingsboekje om ga en dan een extra lange duurloop pak om mijzelf ervan te overtuigen dat ik het wel kan! Bizar maar toch en dat werkt voor mij en mijn lichaam vind dat op dit punt ook nog helemaal prima! (Dankbaar dat dit zo meewerkt)

Misschien dat mijn onzekerheid ook wel realistisch is. Ik heb immers in oktober 2016 mijn eerste hardloopwedstrijd gelopen. Maar daarvoor al wel wat obstacle runs. Het is natuurlijk ook niet niets wat je van je lichaam vraagt! Het kost ook veel meer energie, dat merk ik ook omdat ik veel meer eet en toch nog steeds afval (scheelt weer kilo’s die ik straks mee moet slepen) mijn lichaam moet natuurlijk wel ergens energie vandaan gaan halen.

 

“Marathon training is like being in the ocean,
waves will hit you, waves of happiness,
waves of pain,  waves of emotion.
But you can choose which ones to surf! “

 

Daarom heb ik het volgende ook besloten. Vanaf 1 maart ga ik bewuster op mijn voeding letten. Niet om af te vallen nee dat niet maar om de goede calorieën binnen te krijgen waar mijn lichaam op een gezonde manier energie uit kan halen. Op dit moment eet ik eigenlijk nog steeds waar ik zin aan heb en probeer ik altijd wel gezond te eten.. het snacken blijft er wel bij in en tja die lekkere wijntjes en biertjes ook. Hier wil ik bewuster in worden. Kijken of mijn energielevel daarvan gaat stijgen en misschien die emoties tussendoor (of juist daardoor) wat stabieler gaan worden. Zelf denk ik dat ik daar veel baat uit kan halen. Hoe ik dit precies ga aanpakken dat weet ik nog niet, maar dit is mijn voornemen in ieder geval voor maart! En ja alle tips zijn welkom.

 

img_8112

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s